Opleiding
Dit schooljaar wordt geen opleiding georganiseerd. Meer informatie over de voorbije opleidingsjaren is te vinden in het archief.
Dit schooljaar wordt geen opleiding georganiseerd. Meer informatie over de voorbije opleidingsjaren is te vinden in het archief.
Ik volgde de opleidingen 2014-2015 en 2015-2016. Een grote opkomst toen met vrij veel jonge deelnemers. Ik hoorde niet tot de jonge groep 🙂 maar vond het hoopgevend dat de bezorgdheid over de gang van zaken in de wereld los staat van leeftijd. De opleiding was het begin van een beter begrijpen hoe de wereld in elkaar zit. Via de opleiding (en de Zomerweek) veel fijne medemensen leren kennen.
Ik had vandaag de laatste les van mijn eerste jaar ecologische filosofie en politiek van Aardewerk, een beweging voor fundamentele sociaal-ecologische verandering.
De afgelopen jaren zijn voor mij een kantelpunt geweest in een zoektocht naar verbinding, betrokkenheid, betekenis en zingeving.
Iets wat ik meer en meer mis in onze maatschappij, en wat vandaag de dag in mijn ogen ook meer en meer onder druk komt te staan door wat er allemaal aan het verschuiven is op diverse vlakken.
Je moet het nieuws maar bekijken of maar een krant openslaan en je wordt bekogeld met haat, geweld, vernietiging, oorlog, polarisatie en negativisme.
Waar blijft het positieve verhaal?
En wat heeft dat met Aardewerk te maken?
De opleiding biedt een denkkader, verbeelding, stapstenen naar een andere, leefbare toekomst.
Onze op groei gerichte economie ontwricht de natuur.
Onze zogenaamde ‘vooruitgang’ is in feite gericht op de vernietiging van het leven. Ook óns leven.
En diepe ecologie gaat juist over verbonden zijn, van zorg voor je omgeving.
We leven als mens niet alleen op deze aarde en ze is ons ook maar geleend.
Zorg voor je omgeving gaat voor mij ook over zelfrealisatie, in een zoektocht naar wie ik ben of als mens wil zijn in dit leven.
Door oa. Aardewerk ben ik mee gaan betogen tegen de genocide in Gaza, om onze regering mee onder druk te zetten, om verandering te bewerkstelligen.
Vandaag heb ik ook terug hoop gevonden in dit schrijnende verhaal: wij schrijven vandaag de toekomst van morgen. Ons verzet is voor de generatie na ons, en die generatie na ons zal weer een nieuwe strijd voeren voor hun toekomst.
De les van vandaag ging over ecofeminisme.
Aan het begin van de les werd de tekst “Undrowned” van Alexis Pauline Gumbs getoond en dat was de zoveelste binnenkomer.
Ecofeminisme gaat over de inherente waarde van zorg, liefde en accountability.
In een wereld die aan een ijltempo verhardt en polariseert, waar de ene de andere wil laten verdrinken: laat ons gaan voor liefde, zorg, en in gesprek gaan met elkaar.
De mensenwereld is complex; vaak zien we het bos door de bomen niet meer. We voelen ons daardoor niet zelden ontvreemd en machteloos, en verzaken in onze zoektocht naar manieren om onrecht in al zijn facetten aan te pakken.
Deze opleiding biedt soelaas: ze verruimt ons begrip door de vele lagen van onze relatie tot de wereld te ontrafelen, én schenkt hoop in de vorm van een gemeenschap van mensen die we onderweg ontmoeten. Het gaat om de wereld waarin we staan én de wereld waarin we graag zouden willen staan.
Ik kijk uit naar de volgende bijeenkomsten in het najaar van 2025 – naar nieuwe inzichten en gesprekken, en naar het delen van zorgen, kwetsbaarheid en liefde die steeds weer steun en kracht bieden.