Dagblad             “Zijn al de dieren daar dan dood?” 
Jg. 20 nr. 3 

Exen: “Iedereen is narcist”, gaat C (59) in op de opmerking dat Trump en Musk narcisten zijn. “Dat is toch zo! Al de exen van mijn vriendinnen zijn narcisten”.

De eerste: “Dien hond van haar! Die komt constant op de eerste plaats”. S (54) ergert zich dikwijls aan de hond van haar vriendin.

Traan: “Den hond is mij aan ’t troosten!”, pinkt B (39) een traan weg als ze over haar moeilijke situatie praat.

Online: “Da’s voor m’n vrouw thuis”, antwoordt de jonge man die dertig brilmonturen past en er telkens een foto van maakt… “Niet waar” verweert opticien P zich, “Ik heb jullie zien arriveren, uw vrouw wacht om de hoek.” De jonge man z’n glazen slaan rood uit! “Daarom hangt die foto hier” verduidelijkt P, ”ze komen hier alle monturen uitproberen en dan bestellen ze online. Het zijn haast altijd jonge mensen.” 

Vervelend: “’t Is toch de juiste schouder, hé?”, vraagt kinésiste C (44) na een massage. “Ja hoor!” Als een chirurg dezelfde vraag stelt na een amputatie, kan dat vervelender zijn.

Dag Allemaal: “Ik ben kankervrij verklaard”, juicht A (66) aan de telefoon. “M’n geluk kan niet op!” Vlak na z’n pensionering overviel hem een agressieve kanker. Hij was er kapot van. “Ik had gehoopt m’n 10 jaar oudere bijna blinde vrouw door haar oude dag te helpen”, snikte hij toen…. Enkele dagen na z’n telefoon stapt H (70) in z’n auto. Op de middenconsole liggen drie cd’s: ‘De mooiste slows van allemaal, deel 1’, ‘Lonely without you, BFr. 499’ en ‘De mooiste slows van allemaal, deel 2’. “Die hebben mij al die tijd getroost” bekent A.  
Drie oude cd’s uitgegeven door ‘Dag Allemaal’

Lonkt: “Nu moet ge dit doen en nu dat… Seg hé, ik zen gene neger, hé!,  protesteert een man die z’n hele leven van een vervangingsinkomen afhangt en elk werkaanbod afwijst”, geeft R (65) als voorbeeld om aan te geven dat haar geduld als hulpverlener soms op raakt nu haar pensioen lonkt.

Buur: “Als ik u zo bezig zie, dan krijg ik ook goesting om op pensioen te gaan!” lacht K (51) tegen haar buurman.

Cachepo, capot, chapo?: “Ik zoek een man die me begrijpt en ook diepzinnige gesprekken voert,” mijmert K (48). “Datesites vallen dik tegen. Foto’s van mannen met ontbloot bovenlijf op de cachepo van hun BMWke! …”

Van alles: “Vrouwen zijn zo. Voor dat wij een man leren kennen, zijn we al verliefd. Bij een man werkt dat anders. Die moet eerst vanalles doen eer hij verliefd wordt”, veralgemeent O (41).

Goesting: “Ik had veel eerder met kinderen moeten beginnen”, spot L (28) “met al wat ik over kinderen en zwangerschappen hoor van familie en vriendinnen, gaat m’n goesting wel over”.

Omarmt: “Nee, ik moet naar m’n werk”, antwoordt haar man stug als N (30) bidt “Schat, pak mij nog ‘ns vast!”. N houdt hun baby in haar armen als ze het vertelt. Ze is in de greep van angst voor de toekomst van het kind. Ze somt in één adem alle wereld- en straatproblemen op. “Misschien gieren de hormonen door m’n aderen?” verontschuldigt ze zich. 
Wat giert er door zijn aderen dat hij haar niet omarmt?

Raar afscheid: “Heb gisteren nog bezoek gehad van Theo S en zijn vrouw uit Brasil. Ik wou je nog bellen om af te komen. Het was 20 jaar geleden dat ze hier waren. Hij is net zo oud als ik, 78, en kan haast niet meer op zijn benen staan, heeft een rolstoel nodig, heeft suikerziekte en ze hebben enkele tenen afgezet en hij is aardig versleten. Zijn hart heeft ook een stilstand gehad van 5 minuten en is toch weer levend geworden. Haast niet te geloven, zijn Nederlandse taal is ook veel verslechterd, maar hij heeft veel gesproken over zijn boerderij. Hij was blij me te zien en ik heb hem ook bedankt voor zijn bezoek. En dat was ook van beide kanten menens omdat we ook beide weten dat het de laatste keer was. Mekaar echt omhelst en veel gezondheid toegewenst voor de toekomst. Toch een raar afscheid als je mekaar nooit meer ziet. Het heeft hem ook heel veel energie gekost om de reis nog te maken. C`est la vie.”, mailt T (78) aan z’n neef H (70) over het bezoek van hun beider naar Brazilië uitgeweken neef Theo en z’n vrouw.

Babbelen: “Jullie zijn nu al zo lang samen en jullie weten nog altijd wat te vertellen!” draait U (72) zich verbaast om naar een koppel dat hij al decennia kent en dat hij vrolijk hoorde babbelen.

Vragen?: “Ik praat zelfs met een vlieg!” illustreert een alleenstaande vriendin van N (65) haar eenzaamheid. “Ik luister altijd maar, zelf stelt ze me geen vragen”, lacht N.

Collega’s: “Tegen 12u controleren ze om te zien dat ge niet te vroeg gaat eten en tegen halfeen om te zien dat ge niet te lang blijft zitten”, L (66) brengt uitgebreid verslag uit van de tientallen jaren als bouwvakker met collega’s uit Oost-Europa, Turkije en Noord-Afrika.

Therapuit: “Ik word er zoo moe van!” zucht L (75) als klanten in haar hoevewinkeltje vragen naar haar gezondheidstoestand, nu ze herstellende is van een onverwacht zware hartoperatie. “Ik heb nog geen zin afgemaakt of ze overvallen me al met hun eigen medische problemen en operaties. Ik sta daar dan maar te luisteren en te knikken. Ik zou een bordje in m’n winkeltje moeten hangen: ‘Seizoensgroenten en -fruit, geen therapuit’. L is Nederlandse.

Oud: “Zijn al de dieren daar dan dood?” vraagt I (4) als z’n mama uitlegt “we gaan een mooie vierkantshoeve bezoeken, dat is een heel oude grote boerderij”.